Γράφει ο Ηλίας Καραγιάννης

 

Όσοι δουλεύουν φοβούνται μη χάσουν τη δουλειά τους.

Όσοι δεν δουλεύουν φοβούνται μη δε βρουν ποτέ δουλειά.

Όποιος δεν φοβάται την πείνα, φοβάται το φαγητό.

Οι οδηγοί αυτοκινήτων φοβούνται να περπατήσουν και οι πεζοί φοβούνται να μην τους πατήσουν τα αυτοκίνητα.

Η δημοκρατία φοβάται να θυμηθεί και η γλώσσα φοβάται να πει.

Γράφει για το protagon ο Γιώργος Μαυρωτάς

Χθες πέθανε ο Τόλης. Από καρκίνο, στα 30 του. Για τους διαδικτυακούς του φίλους και followers ήταν ο @moloch82. Δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ τον Τόλη αλλά ήταν σαν να τον ήξερα καιρό. Την είδηση δεν την έμαθα από το τηλέφωνο ή τις εφημερίδες. Από το twitter όπου χθες το απόγευμα έγινε χαμός με το θέμα  #TolisLovedMaria όπως ήθελε κι ο ίδιος. Έγινε από τα δημοφιλέστερα  θέματα παγκοσμίως (worldwide trend τα λένε στην αργκό). O Τόλης πέθαινε και αυτό για το οποίο ήθελε να τον θυμόμαστε ήταν ότι αγάπησε την Μαρία, τον παιδικό του έρωτα που του στάθηκε ως το τέλος. Μεγαλείο…

Γράφει ο Στέφανος Κασιμάτης

 

Ο ένας προπηλακίζει τον μικροπωλητή, επειδή είναι σκούρος, αλλόθρησκος, η παρουσία του στη χώρα είναι παράνομη και δεν έχει άδεια επιτηδεύματος. Ο άλλος προπηλακίζει έναν εργάτη, επειδή έχει δεχθεί μείωση μισθού, δεν συμμετέχει στην απεργία και πηγαίνει στο εργοστάσιο. Πείτε μου, σας παρακαλώ, σε τι διαφέρει ο δράστης του προπηλακισμού στην πρώτη περίπτωση από εκείνον στη δεύτερη.

 

Γράφει ο Νίκος Σαραντάκος

Το ξέρατε ότι με απόφαση του ελληνικού κοινοβουλίου η ελληνική γλώσσα έχει νοικιαστεί και πληρώνουμε δικαιώματα στον Μπιλ Γκέιτς για να τη χρησιμοποιήσουμε; Το ξέρετε ότι για να διαβάσουμε ελληνικά πληρώνουμε λογισμικό; Το ξέρετε ότι οι Αιθίοπες, που έχουν 286 σύμφωνα αλλά καθόλου φωνήεντα, δεν πληρώνουν δικαιώματα; Το ξέρετε ότι η ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική στον κόσμο που έχει κωδικοποιηθεί από τα χάμπουργκερ; Ότι απέκτησε τα 6ο εκατομμύρια λήμματά της με χορηγία;

 

Γράφει η Μαρία Τοπάλη. Ποιήτρια. 

Με τον πικρά ειρωνικό τίτλο «Ας ξυπνήσουμε οι αθώοι» η Άννα Φραγκουδάκη, πανεπιστημιακή δασκάλα και διανοούμενη γνωστή για το μαχητικό έργο της στα θέματα των κοινωνικών ανισοτήτων, των διακρίσεων με βάση το φύλο και την κουλτούρα, της ιστορικής διγλωσσίας και της κοινωνική της λειτουργίας, της ανάλυσης των σχολικών βιβλίων, του εθνοκεντρισμού και του ρατσισμού στην εκπαίδευση δημοσίευσε στην καθιερωμένη στήλη της στα ΝΕΑ του Σαββάτου, 8 Σεπτεμβρίου 2012,κείμενο-κέλευσμα για την καταπολέμηση της ρατσιστικής βίας, που γνωρίζει έξαρση στη χώρα μας.

 

Γράφει ο Γιώργος Σιακαντάρης,  διδάκτωρ Κοινωνιολογίας και επιστημονικός διευθυντής του ΙΣΤΑΜΕ   Μετά τις δημοσκοπήσεις που εμφανίζουν τη Χρυσή Αυγή στη θέση του τρίτου κόμματος, είχαμε τα τάγματα εφόδου στη Ραφήνα και στο Μεσολόγγι, γεγονότα που συνιστούν απειλές για το μέλλον της δημοκρατίας.

 

Η παρακάτω ιστορία αλιεύθηκε από το facebook

 

Αφιερώνεται σε όλους τους Ελληνάρες που έχουν γεμίσει με εμετικά σχόλια το διαδίκτυο

και πανηγυρίζουν χαρούμενοι επειδή δεν θα "μολυνθεί" επιπλέον η χώρα...

 

 

 

 

 

 

Ουρές ανέργων, έξω απο το γραφείο ανεργίας στο Ανόβερο. Η χρονιά είναι το 1932. Στο βάθος το σύνθημα λέει "Ψηφίστε Χίτλερ".

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις,νοήματα, ομοιότητες, ιστορία...

Γιατί τη Χρυσή Αυγή, την εξέθρεψε η σκληρή πραγματικότητα, την οποία δεν μπόρεσε να διαχειριστεί το σάπιο πολιτικό σύστημα...  

Κι έτσι, η ιστορία επαναλαμβάνεται...

 

 

 

 

του Antonio Gramsi   Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.   Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο.