Γράφει ο Ανδρέας Πετρουλάκης | Protagon
Το περιστατικό της επίθεσης του Κασιδιάρη στη Λιάνα Κανέλλη μας υπενθυμίζει σήμερα πόσο πυκνός είναι ο πολιτικός χρόνος που διανύουμε. Από τους πρωταγωνιστές του ο ένας σήμερα είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η άλλη Υπερνομάρχης και ο τρίτος φυλακή. Πάντως ο λόγος που κυρίως θυμούνται οι νέοι το επεισόδιο είναι μόνο για να μνημονεύσουν τη στάση του κ.Παυλόπουλου να παραμείνει απαθής. Όχι ασφαλώς πως θα έδερνε τον φασίστα αν αντιδρούσε, αλλά θα μπορούσε και αυτός να σηκωθεί να χοροπηδά σαν τον Παπαδάκη. Όμως εκείνος απέδειξε τότε ότι διαθέτει ένα σημαντικό προσόν, την ικανότητα της απραξίας. Και δεν ήταν η μόνη φορά.
Γράφει ο Θεόδωρος Ι. Μπαβέας
Δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοεί ο κ. Σαμαράς... χωρίς να μπορεί να το αποδείξει και να το δικαιολογήσει στο μεγαλύτερό μέρος της κοινωνίας , ότι παρέλαβε χάος και παρέδωσε κράτος Θεωρώ ότι απευθύνεται σε μια κοινωνία εις την οποία έχουν καταγραφεί άνεργοι, φτωχοί , πεινασμένοι, άστεγοι ,σκληρή φορολογία ,μεγάλη φοροδιαφυγή ,αυτοκτονίες μετά από την εθνική κατάθλιψή η οποία οδήγησε τους πολίτες η πολιτική των μνημονίων ,και την οποία κατάθλιψη ο ίδιος ανέφερε όταν ήταν στην αντιπολίτευση ...ίσως δεν έχει γίνει κατανοητό από την ΝΔ και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα για την εμπόλεμη κατάσταση εις την οποία ζει η κοινωνία της Ελλάδος εις την οποία οι φτωχοί έγιναν άστεγοι και επαίτες και οι λίγοι πλούσιοι πλουσιότεροι ...... ή μήπως δεν ζουν στη χώρα αυτή;
της Χριστίνας Πουλίδου | Protagon
(Θέλω να ελπίζω, ότι για πολλούς αναγνώστες όσα ακολουθούν είναι γνωστά και άρα, θα με προσπεράσουν. Όσοι όμως δεν γνωρίζετε το όνομα Άλαν Τούρινγκ, σας παρακαλώ κοντοσταθείτε. Γιατί αυτός ο άνθρωπος ήταν μια λαμπερή και τραγική προσωπικότητα, που παρά την προσφορά του στη σωτηρία της Ευρώπης, δοκιμάστηκε φυσικά και ψυχικά όσο λίγοι).
Γράφει ο Θεόδωρος Ι . Μπαβέας
Μετά την εκλογή της νέας συγκυβέρνηση είναι απαραίτητο να γίνει και η αλλαγή του Τηλεοπτικού κοινοβουλευτικού σώματος του αστικού δημοκρατικού κοινοβουλίου της χώρας μας.
Γράφει ο Θεόδωρος Ι. Μπαβέας
Πριν 4 χρόνια περίπου με πολύ ενδιαφέρον διάβασα σε κάποια Λεσβιακή εφημερίδα κείμενο το οποίο αναφέρετε στην συνέντευξη τύπου η οποία δόθηκε από τους 8 εταίρους ενός διεθνούς πρωτοποριακού εκπαιδευτικού προγράμματος RACCE για την Αντισεισμική προστασία με σκοπό την συστηματική εκπαίδευση και την προαγωγή της αντισεισμικής παιδείας και συνείδησης των παιδιών, διότι είναι απαραίτητο μαζί με την θεωρεία να υπάρχει εκπαίδευση και πράξη.
του Αλέξανδρου Χαρκιολάκη | Protagon
Όπως γίνεται ίσως αντιληπτό κι από τον τίτλο, το κείμενο αυτό θα είναι αυτοαναφορικό. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν ήταν μονάχα η κρίση που με έσπρωξε να μεταναστεύσω για δεύτερη φορά στη ζωή μου (η πρώτη ήταν για σπουδές στη Μ. Βρετανία). Με έσπρωξαν οι νοοτροπίες, οι δυναμικές που άρχισαν να αναπτύσσονται από το καλοκαίρι του 2012 κι έπειτα, αυτό το γενικό μούδιασμα και η ατολμία που με περιέβαλλε στην καθημερινότητά μου, η οποία πιθανώς καλυπτόταν κάτω από το πέπλο της ευημερίας άλλων εποχών.
Γράφει ο Θεόδωρος Ι .Μπαβέας
Ελπίζω αυτοί οι οποίοι έγιναν κυβέρνηση, την επαναδιαπραγμάτευση και την απαγκίστρωση από το μνημόνιο! να την κάνουν επιτέλους πραγματικότητα, αυτό έλεγαν προεκλογικά, όλοι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Γράφει ο Θεόδωρος Ι Μπαβέας
Σήμερα η αιμοδοσία ενδιαφέρει ολόκληρο το πληθυσμό κάθε χώρας και αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι δίδουν αίμα και αυτούς οι οποίοι δεν μπορούν να δώσουν, τους οποίους θέλουμε να είναι φίλοι της αιμοδοσίας και να συμβάλουν με τις όποιες δυνάμεις και γνώσεις έχουν στην καθιέρωση του εθελοντισμού γενικότερα Έτσι σε παγκόσμιο επίπεδο είναι θέμα μελέτης και έρευνας η ασφάλεια των μεταγγίσεων σε όλες τις χώρες του πολιτισμένου κόσμου.
Γράφει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος | Τα Νέα
Όσο το σκέφτομαι τόσο αγανακτώ που οι ελληνόπαιδες δεν μυούνται στην τραγωδία «Φιλοκτήτης» του Σοφοκλή, που αποτελεί έξοχο δείγμα παιδαγωγικής διαλεκτικής.
της Τασούλας Καραϊσκάκη | Καθημερινή
Μία ακόμη ιστορία εκφοβισμού σε σχολείο κάνει το τελευταίο διήμερο τον γύρο των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων. Παιδιά της ΣΤ΄ τάξης δημοτικού της Λέσβου ανέβασαν 9χρονο στην μπασκέτα για να ξεπλέξει το δίχτυ και να αποδεσμεύσει την μπάλα, και όταν το έκανε, τον άφησαν εκεί να εκλιπαρεί να τον κατεβάσουν, να λέει ότι φοβάται και πονάει κι εκείνα να γελούν και να κουνούν την μπασκέτα, προκαλώντας του και άλλο τρόμο. Για να δώσει τέλος στην αγωνία του, ο 9χρονος πήδηξε, ή έπεσε, και έσπασε και τα δυο του χέρια. Υπήρχε γυμναστής στο προαύλιο. Η μητέρα καταγγέλλει ότι κοίταζε απαθής, το σχολείο διαβεβαιώνει ότι όλα έγιναν τόσο γρήγορα που ο δάσκαλος δεν πρόλαβε να αντιδράσει. Η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης διενεργεί έρευνα.
Φιλοξενία ιστοσελίδας Operon