του Γιώργου Φλωρίδη | Athens Voice

Ήταν, λένε, τα παλιά χρόνια κάποιος που είχε δανειστεί 100 γρόσια, με τη δέσμευση να επιστρέψει στον δανειστή του 110 σε ένα χρόνο. Επειδή την ημέρα της αποπληρωμής ήταν πάλι άφραγκος, δανείστηκε από κάποιον άλλο τα 110 γρόσια, δεσμευόμενος να επιστρέψει 120 τον επόμενο χρόνο. Έτσι εξοφλήθηκε η αρχική οφειλή των 110 γροσίων.

του Μάνου Ματσαγγάνη | Protagon

Με δύο πρόσφατες δηλώσεις του, για τη φοροδιαφυγή και το απεχθές χρέος, ο Γιώργος Σταθάκης, βουλευτής και μέλος της σχετικά πιο ρεαλιστικής συνιστώσας του οικονομικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ, κατάφερε να αλλάξει το θέμα συζήτησης μεταξύ των οπαδών του κόμματος αυτού. Την περασμένη εβδομάδα μιλούσαν για το πόσο ΟΚ είναι να σκοτώνεις ανθρώπους, αρκεί να έχεις πολιτικό κίνητρο (μια ιδέα που ίσως θα έπρεπε να συζητήσουν πρώτα με τους αγαπημένους του Παύλου Φύσσα). Αυτή την εβδομάδα μιλάνε για ζητήματα οικονομικής πολιτικής. Πάλι καλά, είναι και αυτό ένα είδος προόδου.

Πριν από λίγες μέρες, σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων, είδα τον τίτλο «ΕΙΚΟΝΕΣ- ΣΟΚ: ΤΟΥΣ ΧΛΕΥΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΟΥΝ». Ας μπω κατευθείαν στο «ψητό».  Η είδηση αφορούσε σε μια ακροδεξιά ομάδα στη Ρωσία, η οποία παγιδεύει ομοφυλόφιλους μέσω ίντερνετ, τους απομονώνει  και τους εξευτελίζει με κάθε τρόπο (ξυρίζοντας τους το κεφάλι, ξεγυμνώνοντάς τους κτλ). Μα φυσικά, η ομάδα αυτή ανέλαβε δράση και απέκτησε ισχύ ύστερα από τη νομοθεσία Πούτιν κατά των ομοφυλοφίλων.

του Προκόπη Δούκα | Athensvoice

Στη μικροπολιτική επαρχιώτικη εσωστρέφεια της συζήτησης περί αθείας και εκκλησίας, όταν ο ένας λοξοκοιτάει (για πολλοστή φορά) την θρησκοληψία και τον εθνικισμό που τροφοδότησε τη Χρυσή Αυγή, αναζητάς την εναλλακτική. Η «εναλλακτική» όμως φιλάει σταυρούς πια, για να μην τα «χαλάσει» με την εκκλησία. Ακριβώς όπως το λαϊκό ΠΑΣΟΚ, 30 χρόνια πριν.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου | Καθημερινή

Ο Εμφύλιος πόλεμος είναι ένα ιστορικό γεγονός. Ή μάλλον, αν θέλουμε να ακριβολογούμε, εδώ και μερικές δεκαετίες ορισμένοι επιστήμονες προσπαθούν να τον ορίσουν ως ιστορικό γεγονός. Να εντοπίσουν δηλαδή, σαν να βλέπουν τη ροή της Ιστορίας σε αργό ρυθμό, τον τρόπο με τον οποίον, μια συγκεκριμένη χρονική περίοδος, μια κομβική «στιγμή» κινητοποίησε το υπόβαθρο της κοινωνίας. Να ορίσουν τον τρόπο με τον οποίον διέκοψε τη ροή της Ιστορίας. Με δυο λόγια να τον βγάλουν από το επίπεδο του κοινωνικού μύθου όπου κατοικούσε ανενόχλητος για πολλές δεκαετίες, κάνοντας την ιστορία να μοιάζει με συλλογική φαντασίωση. Μην ξεχνάμε ότι μέχρι πρότινος ακόμη και για το όνομά του δεν μπορούσαμε να συμφωνήσουμε. Ηταν συμμοριτοπόλεμος, ήταν κομμουνιστική ανταρσία ή μήπως ήταν εμφύλιος;

του Θέμου Ρίζου | The Frog

«Το αμαξίδιο του Έλληνα Παραολυμπιονίκη δεν στάθηκε σε καμία περίπτωση εμπόδιο στην καθαρή και ειλικρινή επικοινωνία του με τη Μαρία», αναφέρει ένα άρθρο στο “Πρώτο Θέμα”. Με ποιο τρόπο θα μπορούσε το αμαξίδιο να σταθεί εμπόδιο στην οποιαδήποτε ειλικρινή επικοινωνία;

του Σακελλάρη Σκουμπουρδή | Athens Voice

Δύο είναι τα μείζονα στοιχεία της τρέχουσας ανθηρής επικαιρότητας. Η θεαματική κινητικότητα στο πεδίο της αντιμετώπισης της διαφθοράς και οι απολογιστικές ανακοινώσεις γύρω από τα αποτελέσματα της «μνημονιακής» προσπάθειας της χώρας. Πιστεύουμε ότι κακώς δεν συνδέονται τα δύο αυτά θέματα, που ο κόσμος θεωρεί άσχετα μεταξύ τους. Εδώ θα προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε αυτό το λάθος.

«Δεν υπάρχει μέση οδός; Πρέπει να είναι μόνο ή βαρβαρότητα ή ανία;» Ο κύριος Γκρι διαμαρτύρεται, αλλά φταίει και αυτός. Γαλλομαθής ων –σε θλιβερή αντίθεση με μένα–, απέστειλε ένα μέιλ με μια γαλλική φράση: «Plutot la barbarie que l’ ennui!» (καλύτερα η βαρβαρότητα παρά η ανία). Λείπουν κάποιοι ειδικοί τονισμοί από τη γαλλική φράση που μόλις παρέθεσα, αλλά αυτά έχουν οι «αγγλοθρεμμένοι» υπολογιστές…