Η πρόσφατη βαριά εκλογική ήττα του κυβερνώντος κόμματος έχει ενεργοποιήσει πλέον ανοιχτές συζητήσεις για την απομάκρυνση του Στάρμερ από την εξουσία.
Με περισσότερους από 70 βουλευτές των Εργατικών να ζητούν ήδη δημόσια την παραίτηση του Στάρμερ του ή ένα σαφές χρονοδιάγραμμα αποχώρησής του και με το υπουργικό συμβούλιο να εμφανίζεται διχασμένο, το Politico επιχειρεί να χαρτογραφήσει τα πιθανά σενάρια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην πτώση του Βρετανού πρωθυπουργού.
Παρότι προς το παρόν δεν υπάρχει ξεκάθαρος διάδοχος ούτε οργανωμένο στρατόπεδο ανατροπής, η κρίση βαθαίνει καθημερινά και η πίεση προς τον Στάρμερ αυξάνεται τόσο εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας όσο και στην κορυφή της κυβέρνησης.
Σενάριο πρώτο: Να εξαναγκαστεί ο Στάρμερ σε χρονοδιάγραμμα αποχώρησης
Το πρώτο και πιο «ήπιο» σενάριο που εξετάζεται στους Εργατικούς είναι να πιεστεί ο Στάρμερ να ανακοινώσει μόνος του ένα χρονοδιάγραμμα αποχώρησης, πιθανότατα μέσα στους επόμενους μήνες, ώστε να ανοίξει οργανωμένα η διαδικασία διαδοχής.
Πρωταγωνίστρια αυτής της προσπάθειας εμφανίζεται η βουλευτής Κάθριν Γουέστ, η οποία αρχικά απείλησε ακόμη και με προσωπική υποψηφιότητα απέναντι στον Στάρμερ, προτού τελικά επιλέξει μια πιο συναινετική προσέγγιση. Η Γουέστ επιδιώκει να συγκεντρώσει υπογραφές βουλευτών που θα ζητούν από τον πρωθυπουργό να δρομολογήσει την αποχώρησή του ώστε νέος ηγέτης να εκλεγεί τον Σεπτέμβριο.
Σύμφωνα με το Politico, η στρατηγική αυτή θεωρείται από αρκετούς βουλευτές «λιγότερο αιματηρή», καθώς αποφεύγει μια ανοιχτή εσωκομματική σύγκρουση που θα μπορούσε να διαλύσει περαιτέρω το κόμμα.
Ωστόσο, η πίεση αυτή δεν έχει θεσμική ισχύ. Ακόμη και αν η Γουέστ εξασφαλίσει τη στήριξη άνω των 80 βουλευτών, δεν υπάρχει κάποιος αυτόματος κομματικός μηχανισμός που να υποχρεώνει τον Στάρμερ να αποχωρήσει.
Γι’ αυτό και αρκετοί Εργατικοί αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.
Σενάριο δεύτερο: Το υπουργικό συμβούλιο του δείχνει την έξοδο
Το δεύτερο - και πιθανώς πιο επικίνδυνο - σενάριο για τον Στάρμερ αφορά στο ενδεχόμενο οργανωμένης αμφισβήτησής του από το ίδιο το υπουργικό συμβούλιο.
Παρά το γεγονός ότι δημόσια οι περισσότεροι υπουργοί εξακολουθούν να στηρίζουν τον πρωθυπουργό, στο παρασκήνιο η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Βρετανικά ΜΜΕ μεταδίδουν ότι αρκετά κορυφαία κυβερνητικά στελέχη θεωρούν ότι ο Στάρμερ έχει πλέον χάσει την πολιτική του δυναμική μετά την εκλογική κατάρρευση των Εργατικών.
Η υπουργός Εσωτερικών Σαμπάνα Μαχμούντ συγκαταλέγεται μεταξύ όσων φέρονται να έχουν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις για τη συνέχιση της πρωθυπουργίας του, ενώ ιδιαίτερο βάρος αποδίδεται και στη στάση του υπουργού Ενέργειας Εντ Μίλιμπαντ.
Ο τελευταίος θεωρείται πρόσωπο με ισχυρή επιρροή στην αριστερή πτέρυγα των Εργατικών και ένας από τους πρώτους πολιτικούς συμμάχους του Στάρμερ. Το γεγονός ότι συνεργάτες του απέφυγαν να διαψεύσουν πληροφορίες πως ήδη από τον προηγούμενο μήνα είχε προτείνει στον πρωθυπουργό να εξετάσει σχέδιο αποχώρησης θεωρείται εξαιρετικά ενδεικτικό του κλίματος.
Το κρίσιμο σημείο θα είναι η στιγμή που κορυφαίοι υπουργοί αποφασίσουν να εκφράσουν δημόσια ή ευθέως στον ίδιο ότι «το παιχνίδι τελείωσε». Σε ένα τέτοιο σενάριο, θεωρείται σχεδόν αδύνατο πολιτικά να παραμείνει ο Στάρμερ στην πρωθυπουργία.
Σενάριο τρίτο: Ένας αντίπαλος αποφασίζει να κινηθεί ανοιχτά
Το τρίτο και πιο δραματικό ενδεχόμενο είναι η επίσημη αμφισβήτηση της ηγεσίας του Στάρμερ από έναν ισχυρό εσωκομματικό αντίπαλο.
Μέχρι στιγμής κανένα από τα βασικά στελέχη που θεωρούνται πιθανοί διάδοχοι δεν έχει κάνει κάποια αποφασιστική κίνηση. Ωστόσο, όσο η κρίση βαθαίνει, τόσο αυξάνονται οι πιέσεις προς αυτούς να τοποθετηθούν.
Ο υπουργός Υγείας Γουές Στρίτινγ θεωρείται από πολλούς ο φυσικός διάδοχος της πιο κεντρώας πτέρυγας του κόμματος. Παρ’ όλα αυτά, η στενή σύνδεσή του με τον Πίτερ Μάντελσον -τον πρώην πρεσβευτή της Βρετανίας στις ΗΠΑ και φίλο του Τζέφρι Έπσταϊν- και το ίματζ του ως πολιτικού του κομματικού κατεστημένου δυσκολεύουν την αποδοχή του από τη βάση.
Η Άντζελα Ρέινερ εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρά ερείσματα στο αριστερό ακροατήριο των Εργατικών, όμως οι φορολογικές εκκρεμότητες που αντιμετωπίζει περιορίζουν προς το παρόν τις κινήσεις της.
Στο επίκεντρο των σεναρίων βρίσκεται και ο δήμαρχος του Μάντσεστερ, Άντι Μπέρναμ, ο οποίος θεωρείται από πολλούς η μοναδική προσωπικότητα που θα μπορούσε να ενώσει διαφορετικές τάσεις του κόμματος.
Ωστόσο, ο Μπέρναμ δεν είναι σήμερα βουλευτής, γεγονός που σημαίνει ότι θα πρέπει πρώτα να επιστρέψει στη Βουλή μέσω αναπληρωματικής εκλογής για να μπορέσει να διεκδικήσει επίσημα την ηγεσία.
Η περίπλοκη διαδικασία για την ανατροπή του Στάρμερ
Ακόμη κι αν κάποιος αποφασίσει να κινηθεί εναντίον του Στάρμερ, η διαδικασία παραμένει περίπλοκη.
Ένας υποψήφιος χρειάζεται τη στήριξη τουλάχιστον 80 βουλευτών, δηλαδή του 20% της κοινοβουλευτικής ομάδας των Εργατικών, για να ενεργοποιηθεί επίσημα η διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη.
Στη συνέχεια απαιτείται στήριξη από τοπικές οργανώσεις και συνδικάτα του κόμματος, πριν τελικά η απόφαση περάσει στα μέλη των Εργατικών.
Το Politico σημειώνει ότι η μεγαλύτερη ασπίδα για τον Στάρμερ αυτή τη στιγμή είναι η έλλειψη ενιαίου μετώπου απέναντί του. Όμως όσο συνεχίζονται οι παραιτήσεις, οι δημόσιες επιθέσεις και η πίεση από το εσωτερικό της κυβέρνησης, τόσο πιο πιθανό γίνεται το ενδεχόμενο η Βρετανία να βρεθεί σύντομα μπροστά σε μία ακόμη αλλαγή πρωθυπουργού.
Πηγή: iefimerida.gr
