Η πτώση των φύλλων δεν είναι απλά η άνευ όρων παράδοση της ζωής στο σκληρό χειμώνα, αλλά το απόσταγμα σοφίας που η ίδια η φύση αποδίδει με μια πανδαισία ζεστών χρωμάτων που μόνο ηρεμία και γαλήνη μπορεί να προσφέρει.
Η βροχή δεν είναι η αιτία που θα γεμίσουν οι λακκούβες με νερό αλλά η αιτία της κάθαρσης από τη σκόνη του παρελθόντος καλοκαιριού και εκείνη που θα κάνει εύφορο το έδαφος για τη μεγάλη αναγέννηση .
Είναι το γυμνό γκρίζο αλλά και το πλούσιο , ενδεδυμένο χρώματα, σκηνικό. Είναι ο πρόσκαιρος θάνατος της μητέρας φύσης αλλά και η προετοιμασία της για να κυοφορήσει το ανθισμένο παιδί της Άνοιξης. Είναι η πτώση, η μοναξιά η θλίψη αλλά είναι και η ώρα της περισυλλογής, του στοχασμού , της αλλαγής, της ανασυγκρότησης και της χαράς για τα πιο όμορφα και καλύτερα που προετοιμάζονται.
Σ' αυτό τον σιωπηλό εποχιακό χορό η Λήμνος μας συμμετέχει με τις δικές της εικόνες.
