Όπως αναφέρουν στον πρόλογό τους οι φοιτήτριες Ρουμελιώτη Αικατερίνη και Τσιώτα Γεωργία: «Η παρούσα μελέτη διεξήχθη με σκοπό την κατανόηση ενός οικολογικού προβλήματος που έχει παρουσιαστεί εξαιτίας του υπερπληθυσμού του Ευρωπαϊκού αγριοκούνελου (Oryctolagus cuniculus) στη Λήμνο και κατ’ επέκταση το σχεδιασμό ενός ολοκληρωμένου βιώσιμου πλάνου διαχείρισής του.
Βασικό αντικείμενο της έρευνας αποτέλεσαν οι παράγοντες που συνδέονται με το συγκεκριμένο ζήτημα ώστε να εντοπιστούν οι πραγματικές πηγές του προβλήματος και κατά συνέπεια να είναι εφικτή η σύνθεση μιας προσαρμοσμένης και εξειδικευμένης στις ανάγκες και ιδιαιτερότητες του τόπου, διαχειριστικής πρότασης. Πρόκειται για μια πολυπαραγοντική συνθήκη ανισορροπίας ενός νησιωτικού οικοσυστήματος, υφιστάμενη για περισσότερο από είκοσι χρόνια, με προεκτάσεις δυσλειτουργιών και επιπτώσεων οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής φύσεως στην τοπική κοινωνία.
Μέχρι σήμερα, οι μέθοδοι προσέγγισης και επίλυσης που έχουν τεθεί σε εφαρμογή δεν έχουν αποφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα ως προς την ρύθμιση του πληθυσμιακού επιπέδου των αγριοκούνελων, την αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ισορροπίας και την εξομάλυνση της συμβιωτικής σχέσης των κατοίκων με το είδος. Για την επίτευξη του στόχου, εξετάστηκαν οι επικρατούσες αντιλήψεις αφενός των εμπλεκόμενων φορέων και αφετέρου η αποτύπωση των γεγονότων στον ηλεκτρονικό τύπο.
Αποσκοπώντας στην εμβάθυνση και ερμηνεία του προβλήματος, πραγματοποιήθηκε έρευνα δράσης κατά την οποία έλαβαν χώρα συζητήσεις με τη μορφή ημιδομημένων ποιοτικών συνεντεύξεων με εφτά άμεσα συσχετιζόμενους φορείς και υπηρεσίες, ενώ παράλληλα μελετήθηκε η διαθέσιμη επιστημονική και γκρίζα βιβλιογραφία. Κατά την ανάλυση και επεξεργασία των συλλεχθέντων στοιχείων δημιουργήθηκε χρονοδιάγραμμα όπου εντοπίστηκαν οι σημαντικότερες εξελίξεις ανά χρονικές περιόδους.
Μέσα από την κωδικοποίηση του υλικού, αναδείχθηκε η αντιμετώπιση του αγριοκούνελου ως έναν παρασιτικό και ανασταλτικό παράγοντα για την ευημερία του νησιού από μια μερίδα του πληθυσμού ενώ παράλληλα από άλλους χαρακτηρίζεται ως ένα πλεονεκτικό στοιχείο της τοπικής πανίδας με προοπτικές αξιοποίησης. Διαπιστώθηκαν αντικρουόμενα συμφέροντα μεταξύ των άμεσα επηρεαζόμενων κατοίκων σχετικά με την ουσιαστική και καθολική αντιμετώπιση του ζητήματος. Τέλος, παρατίθεται μια ολοκληρωμένη διαχειριστική λύση, πυλώνα της οποίας αποτελεί η ιδέα μετατροπής και μεταχείρισης του αγριοκούνελου ως ένα βιώσιμο βιοτικό πόρο».
