Να θυμίσουμε, πως το Win Cancer δημιουργήθηκε το 2016 ως προσωπικό, βιωματικό blog του Δημήτρη Σιάχου, την περίοδο που ο ίδιος έδινε τη δική του μάχη με τον καρκίνο!
Στόχος του ήταν να σπάσει τη σιωπή και το κοινωνικό στίγμα γύρω από τη νόσο. Η σύντροφός του Πίστη Κρυσταλλίδου συνέχισε και ανέπτυξε το εγχείρημα, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως οργανωμένη αστική μη κερδοσκοπική πρωτοβουλία ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και κοινωνικής στήριξης γύρω από τον καρκίνο.
Στην παρέμβαση της η Πίστη Κρυσταλλίδου, τονίζει με τον δικό της τρόπο τη σημασία του να μιλά κανείς ανοιχτά για τον καρκίνο, ιδίως όταν πρόκειται για πρόσωπα με θεσμικό ρόλο, που έχουν δημόσια ευθύνη!
Το άρθρο της Πίστης Κρυσταλλίδου για τον Δήμαρχο Αγίου Ευστρατίου, στο Win Cancer:
«Πάω να τον πατήσω κάτω τον καρκίνο και θα γυρίσω»
Αυτή τη φράση χρησιμοποίησε ο 38 χρόνος δήμαρχος Αγίου Ευστρατίου, Κωνσταντίνος Σινάνης, όταν ανακοίνωσε ανήμερα των Θεοφανίων ότι διαγνώστηκε με σάρκωμα στο πόδι, μια σπάνια μορφή καρκίνου.
Το έκανε χωρίς ανακοίνωση γραφείου Τύπου και χωρίς φίλτρα. Το είπε ο ίδιος, με φυσική παρουσία, στους δημότες του.
Και αυτό είναι το σημείο που το γεγονός ξεπερνά την προσωπική του ιστορία.
Γιατί στην Ελλάδα, ο καρκίνος παραμένει στίγμα.
Ακόμα ψιθυρίζεται.
Ακόμα «δεν λέγεται».
Ακόμα συνδέεται με αδυναμία, απουσία, απόσυρση.
Όταν όμως ένας άνθρωπος που ασκεί εξουσία και μάλιστα σε μια μικρή κοινωνία στέκεται δημόσια και λέει «φεύγω για θεραπεία, το γραφείο μένει ανοιχτό, θα επιστρέψω», τότε αλλάζει κάτι ουσιαστικό:
αλλάζει η εικόνα της νόσου στον δημόσιο χώρο.
Δεν ζήτησε ειδική μεταχείριση.
Δεν έκρυψε την πραγματικότητα.
Δεν «παραιτήθηκε».
Αντίθετα, κατέστησε σαφές ότι:
• ο καρκίνος δεν ακυρώνει τον ρόλο σου,
• η θεραπεία δεν σε βγάζει εκτός ζωής,
• η αλήθεια δεν είναι αδυναμία.
Αυτό έχει σημασία όχι μόνο για τους πολίτες του Αγίου Ευστρατίου, αλλά για κάθε άνθρωπο που νοσεί και φοβάται τι θα πει στη δουλειά του, στο περιβάλλον του, στην κοινωνία.
Η δημόσια δήλωση ενός αιρετού δεν «ρομαντικοποιεί» τον καρκίνο.
Τον απογυμνώνει από τον φόβο.
Και αυτό, ειδικά σήμερα, είναι πράξη ευθύνης.
Σε ευχαριστούμε κύριε Δήμαρχε!
