Στην επιστολή γίνεται λόγος για μηδενική πρόοδο σε έργα αποκατάστασης και πρόληψης, την ώρα που η κατάσταση των χειμάρρων παραμένει ανεξέλεγκτη και οι ζημιές στον χώρο παραμένουν ως έχουν.
Η επιστολή:
ΠΡΟΣ:
Τον Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου κο Κωνσταντίνο Μουτζούρη
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Τον Έπαρχο Λήμνου κο Απόστολο Κουτσογιάννη ΕΝΤΑΥΘΑ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
Δήμαρχο Λήμνου κα Ελεονώρα Γεώργα
Πρόεδρο Παλλημνιακού Ταμείου κα Χριστίνα Σακαρίκου
ΜΜΕ
Αξιότιμοι κύριοι
Σας γνωρίζουμε ότι ένας από τους σκοπούς του Συλλόγου Φίλων της Παλιάς Μητρόπολης είναι: «Η συμβολή, μαζί με την εκάστοτε Διοίκηση του Παλλημνιακού Ταμείου και άλλους συναφείς φορείς, στην αποτελεσματική και παραγωγική εκμετάλλευση του Αγροκτήματος της Παλλημνιακής Μητρόπολης, ώστε να καταστεί και πάλι το Κοινοτικό αυτό Αγρόκτημα μια ανθούσα και πρωτοποριακή γεωργοκτηνοτροφική μονάδα».
Στα πλαίσια αυτά εκφράζουμε τη θλίψη μας, επειδή μετά τις καταστροφικές πλημμύρες των τελευταίων ετών, δεν είδαμε να γίνονται έργα για την αποκατάσταση των σοβαρών ζημιών στους αγρούς του Αγροκτήματος, ούτε να λαμβάνεται μέριμνα για την αποτροπή παρόμοιων καταστάσεων στο μέλλον.
Οι χείμαρροι που διέρχονται από το Αγρόκτημα αυτό, μεταφέρουν πολύ μεγάλες ποσότητες νερού όταν βρέχει, από τη μεγαλύτερη λεκάνη απορροής υδάτων του νησιού μας. Παρόλα αυτά, εδώ και δεκαετίες, δεν έχουν γίνει καθαρισμοί στις κοίτες τους ούτε συντήρησή τους, με επακόλουθο, κατά μεγάλο ποσοστό, να μη λειτουργούν, και τα νερά τους να εκτρέπονται στους αγρούς του κεντρικού κάμπου του νησιού μας και στο αγροτικό οδικό δίκτυο.
Ως αποτέλεσμα παρατηρείται απόπλυση του γόνιμου εδάφους και απόθεση στα χωράφια πετρών, άμμου και άλλων φερτών υλικών, γεγονός που επιφέρει την πλήρη καταστροφή μεγάλων εκτάσεων και μερική ερημοποίηση της ευφορότερης πεδιάδας του νησιού μας.
Παρακαλούμε, λοιπόν, η Περιφέρεια να επιδείξει, ως αρμόδια για το θέμα, το ενδιαφέρον της, ώστε να αποκατασταθούν με επείγουσα προτεραιότητα οι προκληθείσες καταστροφές και να γίνει μια ολιστική αντιμετώπιση του προβλήματος, με αντιπλημμυρικά έργα και άλλες υποδομές.
Επιτέλους, το υπέρτατο αγαθό της Ζωής που είναι το Νερό, θα πρέπει να πάψει να απειλεί τις πηγές της τροφικής μας αλυσίδας, που είναι η Γη και η Φύση, και να αποτελέσει πλούτο για τον τόπο μας, με σωστή διαχείριση, δηλαδή με κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων και αρδευτικών συστημάτων για την χρηστή και ωφέλιμη αξιοποίησή του (φράγματα, δίκτυα κ.λ.π.).
