Το βιβλίο του Κώστα Αρκουδέα με τίτλο «Το χαμένο νόμπελ», το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, φωτίζει την πνευματική και πολιτική οδύσσεια της Ελλάδας του 20ού αιώνα μέσα από ένα πλούσιο παζλ εγγράφων, επιστολών και προσωπικών μαρτυριών.
Η παρουσίαση, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Λήμνου, θα πλαισιωθεί από ομιλίες πανεπιστημιακών και εκπαιδευτικών, αναγνώσεις αποσπασμάτων, καθώς και από την παρουσία του ίδιου του συγγραφέα.
Αναλυτικά, η σχετική ανακοίνωση-πρόσκληση των διοργανωτών αναφέρει τα εξής:
«Οι Εκδόσεις Καστανιώτη, η Λέσχη Φιλαναγνωσίας Λήμνου και το βιβλιοπωλείο "Κύβος" σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Αρκουδέα "Το χαμένο νόμπελ" το Σάββατο 18 Ιουλίου 2026 και ώρα 9 μ.μ. στον αύλειο χώρο του Γυμνασίου Μύρινας.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Βασιλική Πλιόγκου, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
Μαρία Παπαπαναγιώτου, φιλόλογος, διευθύντρια ΓΕΛ Μούδρου, και ο συγγραφέας.
Αποσπάσματα θα διαβάσει η Νίτσα Δώρα.
Την εκδήλωση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Κατερίνα Φίκαρη.
Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Λήμνου.
Σχετικά με το βιβλίο:
Το χαμένο Νόμπελ - Μια αληθινή ιστορία
Την άνοιξη του 1947, ενώ η Ελλάδα σπαράσσεται από τον Εμφύλιο, ο Νίκος Καζαντζάκης θέτει από κοινού υποψηφιότητα με τον Άγγελο Σικελιανό για το Νόμπελ λογοτεχνίας. Η υποψηφιότητά του συσπειρώνει το συντηρητικό κατεστημένο της εποχής, που βλέπει στο πρόσωπο του Κρητικού συγγραφέα έναν από τους μεγαλύτερούς του εχθρούς. Εναντίον του επιστρατεύονται όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα, προκειμένου να αποφευχθεί η βράβευσή του. Από την άλλη, ο Καζαντζάκης προσπαθεί μόνος του για μια δεκαετία να κατακτήσει το Νόμπελ, αντιμετωπίζοντας θεούς και δαίμονες.
Προσωπικές μαρτυρίες, επιστολές, άρθρα, αποσπάσματα από βιβλία και έγγραφα-ντοκουμέντα συνθέτουν ένα πολύχρωμο παζλ, που θα μπορούσε να αποτελεί ένα ευφάνταστο μυθιστόρημα, αλλά δεν είναι παρά η ιστορική αλήθεια. Στο βιβλίο αυτό συναντάμε προσωπικότητες όπως ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Σεφέρης, ο Ελύτης και ο Ρίτσος, αλλά και διάσημους νομπελίστες όπως ο Έσσε, ο Ζιντ, ο Έλιοτ, ο Χέμινγουεϊ και ο Καμύ. Πάνω απ’ όλα, όμως, γινόμαστε μάρτυρες της οδύσσειας του πνευματικού και πολιτικού κόσμου της Ελλάδας στον 20ό αιώνα, που διήλθε μέσα από τις συμπληγάδες των αντιθέσεων και διαμόρφωσε τις συνθήκες των ημερών μας.»
