«Το κορίτσι που γράφει σαν θάλασσα», βρίσκεται στη Λήμνο, κολύμπησε στις καταγάλανες θάλασσες του νησιού, βρήκε δροσερά νερά, υπέροχες, ερωτεύσιμες αμμουδιές και ξαπλώστρες χωρίς χρέωση και έγραψε ένα κείμενο που αξίζει να το διαβάσουμε μέχρι την τελευταία του φράση.
Όχι μόνο για όσα λέει για τη Λήμνο, αλλά και για το ερώτημα που θέτει προς προβληματισμό! Πόσα μέρη έχουμε υποτιμήσει χωρίς καν να τα γνωρίσουμε, επειδή απλώς μάθαμε να πηγαίνουμε εκεί που πάει η μάζα, «εκεί που πάνε όλοι»;
