Γράφει ο Φώτης Γεωργελές | Athensvoice.gr

«Φτάσαμε το 2013 να χρωστάμε περισσότερα παρά την άγρια λιτότητα που επιβλήθηκε για να αντιμετωπιστεί το θηριώδες χρέος του 2009».

Αυτή η πρόταση έχει δύο σοβαρά προβλήματα. Το πρώτο, ότι είναι εντελώς λάθος. Δεδομένου ότι 4 ολόκληρα χρόνια μετά το 2009 εξακολουθούμε κάθε χρόνο να έχουμε έλλειμμα και να δανειζόμαστε για να το καλύψουμε, θα έπρεπε να χρωστάμε πολύ περισσότερα. Έπειτα, μέσα στο σημερινό χρέος είναι και το ποσόν που δόθηκε για τη σωτηρία των τραπεζών, δηλαδή για να έχουμε ακόμα εμείς καταθέσεις και να μην έχουμε την τύχη των Κυπρίων. Ακόμα, το χρέος πια δεν είναι καθόλου το ίδιο με το 2009.

Δεν έχει συνηθίσει ακόμα τη νέα της βάση. Το στρατηγείο της βρίσκεται πια στο Κολωνάκι, μακριά από την εκλογική της περιφέρεια και τις πειραιώτικες γειτονιές που μεγάλωσε, έζησε για δεκαετίες κι αγαπά. Αλλά, «είναι κοντά στη Βουλή και τις αυξημένες της υποχρεώσεις». Μας έφτιαξε καφέ, πόζαρε χωρίς παράπονο στο φωτογραφικό φακό, υπήρξε πρόθυμη να πάμε τη συζήτηση όσο χρειαστεί ακόμα κι αν χτυπούσαν τα τηλέφωνα από ραδιόφωνα που ήθελαν να τη βγάλουν στον αέρα.

της Όλγας Σελλά | Καθημερινή

Κοινότοπο, αλλά φαίνεται ότι ειδικά αυτούς τους καιρούς η τέχνη συνομιλεί πιο άμεσα, πιο γρήγορα και κατευθείαν με την επικαιρότητα, την καθημερινότητα και τις ανάγκες της κοινωνίας. Για παράδειγμα, κι ενόσω συζητούνταν στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων η επανέναρξη λειτουργίας της παιδικής χαράς στον Αγιο Παντελεήμονα για τα παιδιά όλων των χρωμάτων, έρχεται μια θεατρική πρωτοβουλία, από το Θέατρο του Νέου Κόσμου, που επιλέγει ακριβώς αυτή την περιοχή, την ταλαιπωρημένη από τις ρατσιστικές επιθέσεις και απαγορεύσεις. Ετσι, την Κυριακή 20 Οκτωβρίου, στις 12 το μεσημέρι, λίγο πριν από το μεσημεριανό φαγητό, θα παρουσιάσει «Το μεγάλο μπλουμ του Μπρίλη», έργο που υπογράφουν η Ρεγγίνα Καπετανάκη και ο Βασίλης Ρίσβας, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Το δελτίο Τύπου είναι σαφές:

Γράφει ο Κωστής Παπαγιώργης | Protagon

Ο αέρας κοπανιστός, αυτός που με τη μορφή μπάλας τυραννάει και τέρπει περίπου όλον τον πλανήτη, δεν είναι σημερινή εφεύρεση. Η καταγωγή του κρατάει από την αρχαιότητα και από αιώνα σε αιώνα βελτιωνόταν μέχρι να βρει την τέλεια μορφή του. Ενώ λοιπόν οι δρόμοι και κάθε λογής αγωνίσματα διαμορφώθηκαν από πάρα πολύ νωρίς (στους αγώνες της Ολυμπίας), το ποδόσφαιρο χρειάστηκε πολύ χρόνο για να παραμερίσει τα άλλα αγωνίσματα και να αποβεί αδιαμφισβήτητος βασιλιάς τους. Όπως ξέρουμε, όλα μα όλα τα αθλήματα κατάγονται από τον πόλεμο, ωστόσο το ποδόσφαιρο είναι αυτό που διέπρεψε στα πάντα: στην έλξη του κόσμου, στον μαγνητισμό των παιδιών, στην τρέλα του φανατισμού, στη διάρκεια της αφοσίωσης που είναι περίπου ισόβια. Στο πρώτο τεύχος της αθλητικής εφημερίδας «Ομάδα» διαβάζαμε πριν από πολλά χρόνια το «πιστεύω» του οπαδού: