Η υποχρεωτική μεταφορά της σορού στη Μυτιλήνη, οι καθυστερήσεις, τα έξοδα, οι συνεννοήσεις και οι αναμονές, προσθέτουν ένα βαρύ ψυχολογικό και οικονομικό φορτίο σε μια ήδη οριακή στιγμή, για την οικογένεια του θανόντος.
Αυτό ακριβώς το ζήτημα φέρνει στη Βουλή με ερώτησή του ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ Παναγιώτης Παρασκευαΐδης, ζητώντας τη σύσταση Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας στη Λήμνο ή την υποχρεωτική παροχή ιατροδικαστικών υπηρεσιών στο Νοσοκομείο του νησιού, ώστε να τερματιστεί η πρακτική μεταφοράς νεκρών στη Μυτιλήνη για τη διενέργεια νεκροψίας - νεκροτομής.
Η ερώτηση απευθύνεται προς τους Υπουργούς Δικαιοσύνης, Υγείας και Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης.
Η ερώτηση Παρασκευαΐδη:
Κύριοι Υπουργοί,
Έχω γίνει δέκτης πολλών προφορικών διαμαρτυριών από πολίτες της Λήμνου αλλά και σύμφωνα με δημοσίευμα τοπικού μέσου ενημέρωσης της Λήμνου, σοβαρά προβλήματα ανακύπτουν στη διαχείριση περιστατικών θανάτου στο νησί, εξαιτίας της απουσίας Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας.
Συγκεκριμένα, όταν απαιτείται νεκροψία – νεκροτομή, οι οικογένειες υποχρεώνονται να μεταφέρουν τη σορό ακτοπλοϊκώς στη Μυτιλήνη, όπου εδρεύει η αρμόδια ιατροδικαστική υπηρεσία, που καλύπτει και τη Λήμνο.
Η διαδικασία αυτή συνεπάγεται:
α) μεγάλες καθυστερήσεις, ειδικά τη χειμερινή περίοδο που τα ακτοπλοϊκά δρομολόγια είναι λιγότερα,
β) έντονη ψυχική ταλαιπωρία για τα μέλη της οικογένειας του νεκρού, αφού το φέρετρο πηγαινοέρχεται μεταξύ Μυτιλήνης και Λήμνου, “σαν κρουαζιέρα στο Αιγαίο”,
γ) υπέρογκο οικονομικό κόστος, το οποίο επιβαρύνει την οικογένεια του θανόντος, πόσω μάλλον στους οικονομικά αδύναμους,
και όλα αυτά, σε συνθήκες ιδιαίτερης συναισθηματικής φόρτισης.
Η μετάβαση έως σήμερα ιατροδικαστή στη Λήμνο γίνεται αποσπασματικά και όχι συστηματικά, με αποτέλεσμα να δημιουργείται αίσθημα άνισης μεταχείρισης στους κατοίκους της Λήμνου.
Η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει, σύμφωνα και με το Σύνταγμα, ισότιμη πρόσβαση σε βασικές δημόσιες υπηρεσίες, πολλώ δε μάλλον, όταν πρόκειται για ζητήματα που άπτονται της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, του σεβασμού στους νεκρούς και στον πόνο των οικογενειών.
Η συνταγματικώς κατοχυρωμένη, έννοια της νησιωτικότητας, και σε αυτή την περίπτωση πλήττεται και περιφρονείται, με τους νησιώτες να αισθάνονται ότι πλέον η νησιωτικότητα αποτελεί για τη Κυβέρνηση, συνταγματική πρόβλεψη, κενή περιεχομένου.
Κατόπιν των ανωτέρω, οι κκ. Υπουργοί,
ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ
