«Κάναμε ηρωική ιατρική τότε στη Λήμνο» | Η συγκινητική βράβευση του Βασίλη Περπερίδη στο Καρδιολογικό Συνέδριο

Η τιμητική διάκριση εξελίχθηκε σε μια αναδρομή στην ιστορία του Νοσοκομείου Λήμνου, με μνήμες από τα δύσκολα χρόνια της δημόσιας υγείας στο νησί, αλλά και σημαντικές αναφορές στην εξέλιξη της καρδιολογικής φροντίδας.

Στο περιθώριο των χαιρετισμών και των επιστημονικών παρεμβάσεων, το συνέδριο τίμησε τον Βασίλειο Περπερίδη, έναν γιατρό ο οποίος συνδέθηκε όσο λίγοι με την ιστορία του Νοσοκομείου Λήμνου και με την άσκηση της ιατρικής στο νησί σε εποχές δύσκολες, με ελάχιστα μέσα αλλά με τεράστια ευθύνη.

Η πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λήμνου, Ελένη Φαρμάκη,  έκανε μια αναδρομή στο βιογραφικό του και στάθηκε στη μακρά επιστημονική και επαγγελματική του διαδρομή.

 Ο Βασίλης Περπερίδης, ποντιακής καταγωγής και «Λημνιός εξ αγχιστείας», όπως είπε, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, τελείωσε το Γυμνάσιο στις Σέρρες και αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 1969 με βαθμό «Άριστα».

Υπηρέτησε στην Ελληνική Αεροπορία ως ιατρός και το 1970 διορίστηκε αγροτικός γιατρός στη Λήμνο, στο Δημοτικό Ιατρείο Πορτιανού, όπου υπηρέτησε για έναν χρόνο. Ακολούθησε η εργασία του στο ΙΚΑ Μύρινας και στη συνέχεια η πορεία του στο Γενικό Νοσοκομείο Λήμνου, αρχικά ως ειδικευόμενος στην Παθολογία.

Η επιστημονική του διαδρομή συνεχίστηκε στο ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα Τεχνητού Νεφρού και Μεταμοσχεύσεων, όπου εξειδικεύτηκε στις εξωνεφρικές μεθόδους κάθαρσης και στις νεφρικές παθήσεις, αποκτώντας την ειδικότητα της Νεφρολογίας.
Την ίδια περίοδο απέκτησε επίσης τις ειδικότητες της Παθολογίας και της Καρδιολογίας.

«Τον αγαπάμε, τον σεβόμαστε, μας έμαθε πάρα πολλά, όχι μόνο επιστημονικά πράγματα, μας έμαθε και το ήθος και την αγάπη στον συνάδελφο», είπε συγκινημένη η πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λήμνου.

Στην αντιφώνησή του, ο Βασίλης Περπερίδης ευχαρίστησε την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία, το Γενικό Νοσοκομείο Λήμνου και την Ελένη Φαρμάκη για την τιμητική διάκριση.

Θυμήθηκε την πρώτη του επαφή με τη Λήμνο, το 1970, ως αγροτικός γιατρός στο Πορτιανού. «Εκεί έγινε η πρώτη μου γνωριμία ως ιατρός με τους ανθρώπους αυτού του τόπου. Ο τόπος αυτός, όπως φάνηκε στην πορεία, έγινε και δικός μου, αν και δεν γεννήθηκα εδώ», ανέφερε για να προσθέσει ότι η γνωριμία του με τη Λήμνο δεν ήταν πρωτίστως επαγγελματική, καθώς η σύζυγός του, η Τούλα, είναι Λημνιά, «και αυτό νομίζω εξηγεί πολλά», όπως είπε.

Ο κ. Περπερίδης στάθηκε στη διαφορετική σχέση γιατρού και ασθενούς στην επαρχία εκείνης της εποχής.

Η πιο δυνατή στιγμή της ομιλίας του ήρθε όταν μίλησε χωρίς κείμενο για τα πρώτα χρόνια του νοσοκομείου.

«Όταν ήρθα εδώ στο νοσοκομείο, όλοι κι όλοι ήμασταν τρεις με τέσσερις γιατροί. Εμείς κάναμε την ηρωική ιατρική στην επαρχία της Λήμνου», ανέφερε.

Σε αυτό το σημείο αποκάλυψε και μια σημαντική πληροφορία για την ιστορία της καρδιολογικής αντιμετώπισης στη Λήμνο!

Όπως είπε, μία από τις πρώτες θρομβολύσεις με το πρώτο θρομβολυτικό φάρμακο, έγινε στη Λήμνο, σε μια εποχή που, δεν είχε ακόμη εφαρμοστεί ούτε στην Αθήνα ούτε στη Θεσσαλονίκη!

Ο Βασίλης Περπερίδης αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ομιλίας του και στο νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου Λήμνου, ιδίως στις πρακτικές νοσηλεύτριες παλαιότερων δεκαετιών!
Τις χαρακτήρισε «ηρωικό προσωπικό» και μάλιστα, αφηγήθηκε με χιούμορ αλλά και συγκίνηση ένα περιστατικό εκείνων των εποχών, όταν ένας ασθενής, περίπου 35 ετών, παρουσίασε εικόνα οξείας διάτρησης στομάχου!
Ο χειρουργός έλειπε, ενώ έξω επικρατούσαν θυελλώδεις άνεμοι, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προσεγγίσει ούτε αεροπλάνο ούτε πλοίο.

Ο κ. Περπερίδης περιέγραψε ότι μετέφερε ο ίδιος τον ασθενή στο νοσοκομείο με το αυτοκίνητό του, εκείνον τον θρυλικό σκαραβαίο και βρέθηκε μπροστά στο αδιέξοδο για το τι πρέπει να κάνει, αφού αν δεν χειρουργούνταν, ο άνθρωπος θα πέθαινε.

Κάλεσε, λοιπόν, μια πρακτική νοσηλεύτρια, την Ελισάβετ, εργαλειοδότρια στο νοσοκομείο, η οποία πριν ριχτεί στη μάχη για τη διάσωση του 35χρονου άνδρα ζήτησε δέκα λεπτά, πήγε στο εκκλησάκι του νοσοκομείου, άναψε ένα κερί και επέστρεψε στο χειρουργείο!

«Εγώ έκανα τον γιατρό για να έχουμε τη νομιμότητα του γιατρού», είπε με αφοπλιστικό τρόπο, και συνέχισε την περιγραφή του για το πως εκείνος κρατούσε τα εργαλεία και η πρακτική νοσηλεύτρια έκανε τη μέση τομή, εντόπισε τη διάτρηση, την έραψε κι ο ασθενής επέζησε!

Ακολούθησε η απονομή τιμητικής πλακέτας!