Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις πάγιες ανάγκες, αλλά και τις έκτακτες που προκύπτουν απρόβλεπτα στην καθημερινότητα ενός σχολείου: από μια βλάβη σε υδραυλικά ή ηλεκτρολογικά, μέχρι την άμεση προμήθεια υλικών για τη λειτουργία των τάξεων. Πρόκειται για ανάγκες που σε ένα ζωντανό οργανισμό, όπως είναι το σχολείο, δεν μπορούν να προγραμματιστούν πλήρως ούτε να περιμένουν.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!
Οι σχολικές επιτροπές καταργήθηκαν με νόμο και οι αρμοδιότητές τους πέρασαν από το καλοκαίρι του 2024 απευθείας στους δήμους, στο πλαίσιο της νέας οικονομικής διαχείρισης των σχολικών μονάδων.
Μία από τις βασικές αλλαγές που συνόδευσαν τη μετάβαση αυτή ήταν και η εφαρμογή της πάγιας προκαταβολής, δηλαδή ενός συγκεκριμένου χρηματικού ποσού που προβλέπεται ότι αποδίδεται απευθείας στα σχολεία, ώστε οι διευθυντές να μπορούν να καλύπτουν άμεσα μικρές αλλά απαραίτητες λειτουργικές ανάγκες της καθημερινότητας, χωρίς χρονοβόρες διαδικασίες εγκρίσεων από τον Δήμο.
Το ποσό αυτό διαμορφώνεται ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών κάθε σχολείου και κυμαίνεται περίπου από 500 έως 1.000 ευρώ. Τη διαχείρισή του αναλαμβάνει ο διευθυντής της σχολικής μονάδας, ο οποίος μπορεί μέσω αυτών των χρημάτων να προχωρά σε άμεσες αγορές ή μικρές πληρωμές για ανάγκες όπως χαρτικά, καθαριστικά, μικροεπισκευές ή άλλα λειτουργικά έξοδα.
Όταν το ποσό εξαντλείται, ο διευθυντής καταθέτει τα σχετικά παραστατικά και η πάγια προκαταβολή ανανεώνεται, ώστε το σχολείο να συνεχίσει να διαθέτει διαθέσιμο χρηματικό υπόλοιπο για τις καθημερινές του ανάγκες.
Ωστόσο, στον Δήμο Λήμνου η πάγια προκαταβολή δεν έχει εφαρμοστεί στην πράξη με τη μορφή που λειτουργεί σε άλλες περιοχές της χώρας. Αντί αυτής, ακολουθείται όπως φαίνεται, ένα σύνθετο και πολύ γραφειοκρατικό σύστημα διαχείρισης προμηθειών, το οποίο, όπως πληροφορούμαστε, έχει μετατραπεί σε καθημερινό πονοκέφαλο για διευθυντές και εκπαιδευτικούς.
Συγκεκριμένα, για κάθε προμήθεια απαιτείται η συμπλήρωση ειδικού δελτίου, στο οποίο καταγράφονται τα είδη που χρειάζεται το σχολείο. Το δελτίο υπογράφεται και σφραγίζεται τόσο από τον διευθυντή όσο και από τον προμηθευτή και αποστέλλεται στον Δήμο για έγκριση. Μόνο μετά την έγκριση μπορεί να προχωρήσει η προμήθεια.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει αλλεπάλληλες μετακινήσεις, όπως μας λένε Διευθυντές Σχολειών, πρώτα στο κατάστημα για την καταγραφή, έπειτα επιστροφή στο σχολείο και αποστολή στον Δήμο, αναμονή για έγκριση και στη συνέχεια νέα επίσκεψη στον προμηθευτή για την παραλαβή.
Ακόμη και τότε, όμως, η διαδικασία δεν ολοκληρώνεται. Το ανώτατο όριο τιμολόγησης (περίπου 150 ευρώ ανά συναλλαγή) και η υποχρεωτική χρονική απόσταση ημερών μεταξύ τιμολογίων, οδηγούν σε τεμαχισμό των αγορών και επαναλαμβανόμενες επισκέψεις για την κάλυψη βασικών αναγκών.
Για παράδειγμα, μια μεγαλύτερη παραγγελία γραφικής ύλης ή υλικών καθαριότητας δεν μπορεί να ολοκληρωθεί άμεσα, αλλά «σπάει» σε πολλαπλές αγορές, οι οποίες πραγματοποιούνται σταδιακά μέσα σε ημέρες ή και εβδομάδες.
Όπως και να χει, το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα το οποίο δεν ανταποκρίνεται στον ρυθμό και τις απαιτήσεις της σχολικής καθημερινότητας.
Για το θέμα αυτό, ο FM100 επικοινώνησε με την Αντιδήμαρχο Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Λήμνου, Ιωάννα Διαματάρη, η οποία αναγνώρισε ότι η αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας των προμηθειών έχει δημιουργήσει δυσκολίες και επιπλέον επιβάρυνση στα σχολεία, υποστηρίζοντας ωστόσο πως πρόκειται για μια μεταβατική περίοδο προσαρμογής σε νέο σύστημα διαχείρισης.
Η ίδια παραδέχθηκε ότι ο σημερινός τρόπος λειτουργίας δημιουργεί πρακτικές δυσκολίες, ιδιαίτερα σε μικρές σχολικές μονάδες και νηπιαγωγεία, που θα πρέπει να διεκπεραιώνουν διαδικασίες προμηθειών και εγκρίσεων, όταν την ίδια στιγμή απαιτείται η συνεχής παρουσία τους μέσα στην τάξη και δίπλα στα παιδιά.
Η κ. Διαματάρη σημείωσε, πάντως, πως εξετάζονται αλλαγές από τη νέα σχολική χρονιά, ώστε η διαδικασία να πραγματοποιείται ηλεκτρονικά μέσω email, χωρίς να απαιτούνται συνεχείς μετακινήσεις και φυσική παρουσία.
