Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Ιστορίες

afoi poriazi

Ιστορίες

26.11.2013 | 02:16

Από το kospanti.wordpress.com

“Σε κάθε γωνιά του δρόμου, η αίσθηση του παραλογισμού,

μπορεί να χτυπήσει οποιοδήποτε άνθρωπο στο πρόσωπο”

Αλμπέρ Καμύ

Το κακό μπορεί να με βρει σε κάποια γωνιά του δρόμου. Περπατώ μόνος, σφίγγοντας τα κλειδιά στη γροθιά μου μέσα στην τσέπη του μπουφάν. Να αντεπιτεθώ, να αμυνθώ αν κάτι πάει στραβά. Όλη μου η ασφάλεια, όλη μου η αυτοάμυνα κρεμασμένη μαζί με δυο τρία κλειδιά σε ένα τόσο δα μπρελόκ … τι να μου κάνει κι αυτό; Αν χρειαστεί θα βγάλω το χέρι και θα χτυπήσω γρήγορα με το αιχμηρό σίδερο κι έπειτα θα το βάλω στα πόδια. Τούτη η πόλη με αγριεύει πια, είναι τρομερό να την περπατάς.

25.11.2013 | 16:07

Από το tintoothwordpress.com

Όχι, όχι, μην το λες αυτό. Πάρτο πίσω. Μη ξαναπείς ότι είσαι ερωτευμένος μαζί μου. Ούτε ότι δίνω νόημα στο τίποτε που υπάρχει εκεί έξω. Ούτε ότι θες απεγνωσμένα σε κάτι να πιστέψεις, κάτι όμορφο, κάτι ευγενικό, γιατί δεν αντέχεις άλλο την αρρώστια γύρω σου.

Έλα να παίξουμε το ασφαλές παιχνίδι μας. Να βρισκόμαστε πότε πότε τα σαββατοκύριακα και να ανεβάζουμε την παράσταση “Ερωτευμένο Ζευγάρι”. Θα κουβεντιάζουμε, θα πίνουμε πολύ, θα γελάμε όσο μπορούμε και θα γαμιόμαστε. Εσύ θα μου χαϊδέυεις τα μαλλιά κι εγώ θα σου μαγειρεύω. Κοίτα είμαστε σχεδόν κανονικοί. Και χωρίς να το καταλάβουμε θα περάσει η φριχτή Κυριακή.

23.11.2013 | 14:56

Του Νικήτα Μακρένιν

Στεκόταν αμίλητη για ώρα στην άκρη του κρεβατιού. Όταν ακούστηκαν οι καμπάνες βρήκε στο μπαλκόνι.

- Έλα να δεις.

-Τι είναι;

- Η πλατεία είναι γεμάτη κόσμο. Πρέπει να είναι κάποια γιορτή.

- Στη Βενετία κάθε μέρα είναι γιορτή

- Μένεις χρόνια εδώ;

- Έξι μήνες. Κάνω ρεπορτάζ για τα κανάλια.

- Τι έχουν τα κανάλια;

20.11.2013 | 01:39

Γράφει ο kospanti

“A lot can happen in the middle of nowhere”

Fargo, Coen brothers

Κάθε φορά που βγαίνω να εξορμήσω, το παλιό, σχεδόν συνομήλικό μου, Τογιότα Στάρλετ του 86’ που είναι παρκαρισμένο στο δρόμο, με κοιτά περίεργα. Τα δυο μπροστινά του φανάρια μοιάζουν με λυπημένα μάτια μικρού παιδιού που παραπονιέται να το πάρω μαζί μου στην ατέλειωτη βόλτα. Δεν πρόκειται να ξεκινήσω να οδηγώ. Γιατί να προστεθεί σ’ όλο αυτό το αστικό χάος ένας ακόμη μανιακός, ένας αγχωμένος παράφρονας, οπλισμένος με τιμόνι κι ένα τόνο σιδερικά;

19.11.2013 | 02:48

Γράφει ο Τσαλαπετεινός

-Θέλεις;

Τυχαία, τη στιγμή που έμπαινε κοίταζα την είσοδο του καφέ. Το πρόσεξε αμέσως και από μακριά με το βλέμμα με ρώτησε: "θέλεις;" Έκανα ότι ήμουν αφηρημένος, ότι κοίταζα το κενό και ότι τάχα ούτε τον είδα, ούτε τον "άκουσα" κι αμέσως μετά, για να τον αποφύγω στα σίγουρα, έσκυψα στο φλιτζάνι μου. Ένα γύρο στα τοιχώματα ήταν απλωμένα περίπλοκα σημάδια ξεραμένου καφέ· ανεξιχνίαστα σαν το μέλλον. Στον πάτο του οι δυο τελευταίες γουλιές εσπρέσο, κρύες πια.

18.11.2013 | 16:32

της Τρισευγένης Κόλλια | Protagon

Πρόσφατα, για κακή τύχη ενός κοντινού μου προσώπου, χρειάστηκε να έρθω αντιμέτωπη – για πρώτη φορά – με τη δυσοίωνη πόρτα μιας ιδιωτικής ογκολογικής κλινικής.

Σε πρώτη φάση το μυαλό λειτούργησε αμυντικά. Για έναν περίεργο λόγο ήμουν απόλυτα σίγουρη πως όσο και να έσπρωχνα τη γυάλινη θολή πόρτα, δε θα άνοιγε ποτέ. Σα να ήταν καρφωμένη πάνω σ’ αυτό το μουντό μαρμάρινο δάπεδο που ένας θεός ξέρει πόσος κόσμος έχει κυριολεκτικά και μεταφορικά γονατίσει.

14.11.2013 | 15:43

Από το thethreewishe's blog

Το Νοέμβριο οι παμπ στα Χάιλαντς μυρίζουν Γκίνες και καμένο λίπος. Σε άλλα μέρη η νύχτα μυρίζει τζάκι, βρεγμένο χώμα και σιωπή. Εκεί μύριζε Γκίνες και λίπος. Στα περίχωρα της λίμνης, λίγο μετά τον κέλτικο οικισμό, υπήρχαν ακόμη ένα δυο μαγαζιά σαν αυτό. Τόσα όλα κι όλα. Προτιμούσε το James Joyce επειδή η ξανθιά μπαργούμαν με τα υπερφυσικά βυζιά και το κιτρινισμένο χαμόγελο, που όταν μεθούσε γελούσε δυνατά σαν άντρας, του είχε πει ένα βράδυ πως οι μοναχικές νύχτες την καταπλάκωναν, και πως της έκανε καλό να τον βλέπει. Κάθισε στη γνωστή θέση, κάτω από τον καθρέφτη με τα παλιά χαρτονομίσματα και ρούφηξε λίγο ουίσκι. Στον πάγκο του μπαρ τρεις μεσόκοποι Κέλτες έτρωγαν αρνίσια εντόσθια με κρεμμύδι κι έπιναν μαύρη μπίρα. Κοίταξε έξω και προσπάθησε να υπολογίσει την ώρα. Ποτέ δεν τα κατάφερνε αρκετά καλά , ήταν όμως ένα παιχνίδι που του άρεσε να παίζει με τον εαυτό του.

14.11.2013 | 15:15

Γράφει ο kapakapamoiris

Πληκτρολογεί γρήγορα κοιτάζοντας ταυτόχρονα με το ένα μάτι τους πελάτες που μπαίνουν. Τις έχουν εκπαιδεύσει καλά, όσο τετράωρες ή κακοπληρωμένες κι αν είναι. Ο φόβος είναι ο καλύτερος personal trainer, το καλύτερο σεμινάριο, το πιο βαρύ διδακτορικό, ασυζητητί.

Την κοιτάζω και με τα δυο. Δεν με απασχολεί κάτι άλλο αυτή τη στιγμή, ούτε καν η απάντηση που ψάχνει -εδώ και πέντε λεπτά- να μου δώσει.

-Δεν βρίσκω κάτι, δεν ξέρω γιατί σας είπαν ότι υπάρχει

09.11.2013 | 16:55

πόνος.

09.11.2013 | 14:57

-πες μου τι βλέπεις-μα δεν θέλω να δω -πες μου, τι βλέπεις; -είναι θολά και μακριά -πες μου τι κοιτάς; -κοιτάω το πάτωμα -πες μου όμως, τι βλέπεις; -είναι θολά και σκοτεινά -πες μου αν βλέπεις -μα δεν θέλω να δω -πες μου, με βλέπεις; -πού να κοιτάξω γιατρέ; -πες μου τι θέλεις; -να κοιτάω τον ουρανό



aqua blue new

 

Πώς χαρακτηρίζετε τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία;

Θετικούς(8.5%)
Αρνητικούς(80.9%)
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ(10.6%)
Συνολικές ψήφοι: 47
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: Απριλίου 27, 2018